หม่ำเดียว หัวเหลี่ยมหัวแหลม – หนังรักฉบับครอบครัว อุ่นแต่ไม่ถึงกับโดน (ใจ)

Home / วิจารณ์หนัง / หม่ำเดียว หัวเหลี่ยมหัวแหลม – หนังรักฉบับครอบครัว อุ่นแต่ไม่ถึงกับโดน (ใจ)

by film 8 mm.


“หม่ำเดียว หัวเหลี่ยมหัวแหลม” เริ่มต้นจากการที่”หม่ำ” (เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา) ผู้ใหญ่หน้าเหลี่ยมชาวยโสธรที่หอบกระเป๋าเข้ากรุง เพื่อสานฝันการเป็นไก๊ด์ โดยมาอาศัย (เฝ้าบ้าน) สุดหรูของเจ้านายเก่าแม่ แต่ยังไม่ทันข้ามคืนหม่ำก็ต้องเจอกับ”น้องเดียว” (ด.ช.พัทธดนย์ เกลี้ยงจันทร์) เด็กหัวแหลมที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้แถมอยู่ๆ ก็มาบอกว่าหม่ำต้องเป็นพ่อตัวเองง่ายๆ ซะอย่างนั้น ยังไม่พอ น้องเดียวยังพาพ่อไปเจอกับ”ฟ้า” (เบญจวรรณ อาร์ตเนอร์) แถมขู่ซ้ำอีกว่าถ้าพ่อจีบแม่ไม่ติดน้องเดียวก็คงต้องไปเกิดเป็นลูกของหมาข้างบ้านแทน

หนังตอบโจทย์ในเรื่องของความรักระหว่างพ่อกับลูกผ่านมุขตลกที่ใส่เข้ามาแบบไม่มีคำหยาบให้ระคายหู หลายมุขก็ชวนให้คนดูอดยิ้มไปกับเรื่องราวในหนังไม่ได้ แต่หากว่าใครที่ตีตั๋วเข้าไปโดยหวังจะได้เจอกับหนังรักประทับใจระหว่างพ่อแม่ลูก ก็ต้องบอกเลยว่าหนังเรื่องนี้ยังไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีนัก ถ้าดูแบบเอาความรักพออุ่นๆ ก็น่าจะพอได้ ยิ่งไปกว่านั้นหนังดูจะละเลยเป้าหมายของตัวละครอย่างหม่ำว่าแท้จริงแล้วการที่เขาเดินทางเข้ากรุงเทพฯก็เพื่อมาเรียนรู้ภาษาจีน ไม่ใช่การที่จะมาพบเจอครูฟ้าในโรงเรียนสอนภาษาจีน ซึ่งเหตุการณ์อย่างหลังน่าจะเป็นผลพลอยได้ของความบังเอิญมากกว่า

ส่วนความโรแมนติคระหว่างพระเอกนางเอกก็ยังขาดอยู่มาก เลยทำให้ไม่สามารถดึงอารมณ์คนดูให้เข้าถึงได้ ซึ่งถ้าพูดถึงบุคลิกและความเป็นตัวตนของคุณหม่ำแล้วน่าจะสร้างความประทับใจต่อคนดูได้ไม่ยากเย็นเช่นที่เคยทำมาแล้วในเรื่องเฉิ่ม

และความเสียดายสุดท้ายคือเรื่องการแฝงตัวเข้ามาของสปอนเซอร์อย่างมาม่า ที่อย่างไรก็รู้สึกว่ามันมากจนเกินงามไป ถึงแม้ว่าจะเป็นการรู้รักษาตัวหนังให้อยู่รอดปลอดภัย (ในกรณีรายได้ไม่ถึงเป้า) แต่ก็อย่าถึงขั้นทำให้คนดูรู้สึกว่ากำลังนั่งดูหนังโฆษณาเรื่องยาวอะไรอย่างนั้นเลย

ที่มาจากหนังสือพิมพ์