Always Sunset on Third Street 2 ตะวันยังคงฉายแสง

Home / วิจารณ์หนัง / Always Sunset on Third Street 2 ตะวันยังคงฉายแสง

alway

โดย แป้งร่ำ


ปีที่แล้ว Always Sunset: on Third Street กลายเป็นทอล์ก ออฟ เดอะ ทาวน์ ของคอหนัง ในฐานะที่ทำให้ใครหลายคนมีน้ำใสๆ คลอหน่วยตาจนถึงขั้นไหลพรากด้วยความอิ่มเอมใจ ได้อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว

ความสำเร็จที่เกิดขึ้น เลยทำให้ไม่แปลกใจที่ปีนี้ Always จะกลับมาอีกครั้ง และเป็นการกลับมาพร้อมกับความคาดหวังที่เต็มเปี่ยม

และจาก 2 ชั่วโมงกว่าที่ถูกสะกดด้วยเรื่องราวบนจอกว้าง ก็พิสูจน์ได้ว่าตะวัน ณ ถนนสายที่สามแห่งนี้ แม้จะมีบางคราที่แสงแดดรางเลือนไปบ้าง แต่ก็ยังสามารถสาดส่องสร้างความอบอุ่นให้กับทุกหัวใจได้เสมอ

ในภาคแรกคล้ายกับว่าทุกชีวิตจะจบลงด้วยดีแล้ว แต่ด้วยวิถีของมนุษย์ การดิ้นรนก็ยังคงต้องดำเนิน เผชิญความเป็นจริง และค้นหาการคลี่คลายจากบททดสอบที่หลั่งไหลเข้ามาอยู่อย่างไม่จบสิ้น

ทั้งซูสุกิ พ่อบ้านที่ต้องรักษาความเป็นผู้นำครอบครัวทั้งที่บาดแผลจากการรบยังไม่ลบเลือนไปจากความทรงจำ โทโมเอะ ภรรยาและแม่สุดเจ๋ง ที่หัวใจมีความหลังซุกซ่อนอยู่ ฮิโรมิ ที่ยังคงเฝ้ารอคอยเจ้าของแหวนล่องหนวงนั้น แม้จะต้องอยู่ในสถานะของเล่นสำหรับผู้ชาย รวมถึงริวโนะสุเกะ คุณพ่อจำเป็นที่พยายามแปรจินตนาการเป็นตัวอักษร พร้อมเลี้ยงดู จุนโนะสุเกะ ให้เติบโตอย่างสมบูรณ์ ในสังคมที่เริ่มมีค่านิยมว่าเงินสามารถซื้อได้ทุกสิ่ง โดยมีคุณพ่อตัวจริงตามทวงสิทธิแทบทุกขณะ และเด็กๆ ในสังคมอีกหลายคนที่กำลังก้าวผ่านสู่สภาวะของการเติบโตด้วยอารมณ์น่ารักๆ ที่สร้างรอยยิ้มบนใบหน้า

แต่ไม่ว่าจะเจอเรื่องราวเลวร้ายเพียงไหน ความรู้สึกหนึ่งที่เปรียบเสมือนสายน้ำเย็นหล่อเลี้ยงหัวใจอันแห้งผากของทุกตัวละครก็คือ ทุกคนต่างเกิดมาเพื่อที่จะมีใครคนหนึ่งคอยอยู่เคียงข้างตลอดเวลา

เป็นความจริงแท้ที่หลายคนอาจหลงลืมไป เมื่อเจอฝุ่นผงเข้าตา

หลายครั้งที่เราโวยวายโหวกเหวก ก่นด่าตัวเองว่า ทำไมฉันถึงอยู่ตัวคนเดียวในโลก ทำไมถึงไม่มีใครเข้าใจบ้างเลย

เคยเปิดตาเปิดใจหันไปมองรอบตัวบ้างไหม ว่ามีใครบ้างที่คอยเป็นห่วงเป็นใยพร้อมจะอยู่เคียงข้างคอยดูแล

เสมือนดวงตะวันที่สาดลำแสงเข้ามาในชีวิตอันหม่นมัว เหมือนที่ทุกชีวิตบนถนนสายนี้พบเจอ

และเป็นแสงสว่างที่สร้างความอบอุ่นในใจคนดูได้ไม่น้อยกว่ากัน

ที่มาจากหนังสือพิมพ์