ดรีมทีม : หนัง(เด็ก)เล็ก หัวใจ(ผู้)ใหญ่

Home / วิจารณ์หนัง / ดรีมทีม : หนัง(เด็ก)เล็ก หัวใจ(ผู้)ใหญ่

ถ้ามองกันแบบไม่ลึกซึ้ง “ดรีมทีม” ผลงานล่าสุดของ “กิตติกร เรียวศิริกุล” อาจจะเป็นหนังที่มีแค่เด็กตัวเล็กวิ่งเล่นไปมาในจอเงินธรรมดาเรื่องหนึ่ง แต่เมื่อดูไปถึงโครงเรื่องที่ดึงให้ผู้ใหญ่อย่างพ่อแม่ ครู โค้ช เข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้อง และทำให้คนที่เรียกตัวเองว่า “ผู้ใหญ่” ต้องค่อยๆ ย่อตัวและใช้สายตาเด็กเพื่อมองโลกให้ง่ายขึ้น

“ดรีมทีม” เล่าเรื่องของ “โค้ชเบิร์ด” (เกียรติ กิจเจริญ) กับ “ครูหนูเล็ก” (ศกลรัตน์ วรอุไร) ที่ต้องมาปวดหัวกับเหล่าเด็กแสบชั้นอนุบาล 3 จำนวน 10 คน ที่มุ่งมั่นที่จะลงแข่งชักเย่อ ในชื่อดรีมทีม เพียงแต่งานนี้นอกจากจะไม่หมู เพราะเด็กแสบแล้ว ยังต้องมาปวดหัวกับเหล่าผู้ปกครองที่ค้นเหตุผลผู้ใหญ่ๆ มาอ้างกันอีกด้วย

หนังไม่ได้ขายแค่เสียงฮา แต่พยายามบอกถึงเรื่องบางเรื่องที่ผู้ใหญ่หลายคนอาจเผลอลืมไป อย่างฉากที่ “หัวแก้ว” (ด.ช.กฤษฎา ชนะภัยเจริญสุข) ขอร้องให้พ่อของเขาไปขอโทษที่พูดจาไม่ดีกับโค้ช ซึ่งทำให้ผู้ใหญ่อย่างพ่อต้องลดทิฐิในตัวเองเอาการ หรือฉากที่โค้ชและคุณครูต้องพูดเพื่อให้บรรดาพ่อแม่เข้าใจว่า อย่าเอาแต่กดดันให้เด็กสนใจแต่ชนะ เพราะหากแพ้ เราก็สามารถเรียนรู้สิ่งต่างๆ ด้วยสายตาของผู้แพ้ที่ดีได้ และแม้ว่าดรีมทีมจะไม่ใช่หนังฟอร์มใหญ่ แต่ก็เน้นเรื่องใจล้วนๆ

“เผลอๆ พ่อแม่ที่จูงลูกไปดู อาจจะโดนบางมุข (ในหนัง) ทิ่มใจดำก็เป็นได้”

ที่มาจากหนังสือพิมพ์