สี่แพร่ง สี่เรื่องผี หลากรสสยอง

Home / วิจารณ์หนัง / สี่แพร่ง สี่เรื่องผี หลากรสสยอง

หลังจากที่ส่งใบปิดกับตัวอย่างหนังมาเรียกน้ำย่อย เพิ่มพูนความอยาก กับ 4 เรื่องผี โดย 4 ผู้กำกับฯมือดีของจีทีเอช “(สิน) ยงยุทธ ทองกองทุน, (กอล์ฟ) ปวีณ ภูริจิตปัญญา, (โอ๋) ภาคภูมิ วงศ์ภูมิ” และ ” (โต้ง) บรรจง ปิสัญธนะกุล” เมื่อได้ยินชื่อ 3 คนท้ายคงไม่มีใครติดใจ หรือสงสัยในฝีมือ หรือลายเซ็นในงานภาพยนตร์สยองขวัญที่ผ่านมา กับ “บอดี้ ศพ # 19” ของ กอล์ฟ หรือ “ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ” และ “แฝด” ที่โต้งกับโอ๋เคยร่วมมือกันทำมา

จะมีก็ต้องพี่ใหญ่ของวงการผู้กำกับฯที่ตอนนี้กลายเป็นน้องเล็กในการกำกับหนังหวีดสยอง อย่างสินเท่านั้นที่หลายคนอยากจะวัดฝีมือ เพราะที่ผ่านมาเขามีแต่หนังตลกโปกฮาเป็นพื้น อย่าง “สตรีเหล็ก” และ “แจ๋ว” แต่ก็ต้องบอกว่าใน “เหงา” แพร่งแรกของเรื่องนี้ที่นำแสดงโดย “เอ๋ มณีรัตน์ คำอ้วน” นั้น ถือว่าสอบผ่านด้วยคะแนนที่ดีทีเดียว หนังไม่ได้หนักเหมือนหนังผีทั่วไป แต่เลือกที่จะค่อยๆ บีบคั้นจิตใต้สำนึก และดึงเอาจินตนาการของคนออกมาเองแล้วตวัดให้ความกลัวพุ่งขึ้นสู่ขีดสูงสุดอย่างรวดเร็วแบบตั้งตัวไม่ติด แม้จะไม่ใช่คอมเมดี้แต่เรายังเห็นตัวตนของผู้กำกับฯล่องลอยไปทั่ว นอกจากผู้กำกับฯแล้วอีกคนที่เปลี่ยนไปจากที่เราเคยได้สัมผัส และสมควรได้รับคำชมก็คือ “เอ๋ มณีรัตน์ คำอ้วน” สาวน้อยที่ต้องรับภาระในการอุ้มหนังไว้ทั้งเรื่อง เริ่มตั้งแต่เหงา, ดีใจ, สงสัย, กลัว และกลัวจนถึงขีดสุด ซึ่งเธอทำได้ดีกว่าที่คิด

“ยันต์สั่งตาย” ของ กอล์ฟ นำแสดงโดย “บอล วิทวัส สิงห์ลำพอง” และ “สายป่าน อภิญญา สกุลเจริญสุข” ถูกกำหนดให้เป็นแพร่งที่ 2 แพร่งที่หากใครเคยได้อ่านการ์ตูนจิตหลุดเรื่อง “The Paper” ของ เอกสิทธิ์ ไทยรัตน์ คงจะรู้จักและเข้าใจทริคในตอนจบเป็นอย่างดี และหากรู้จักผี บอดี้ศพ # 19 ก็แน่ใจได้เลยว่านี่คือหนังในฝีมือการกำกับของกอล์ฟแน่นอน เขาเลือกใช้ผีซีจี อย่างที่เคยใช้ ในบางครั้งจึงอาจจะรู้สึกว่า กระดาษที่บินว่อนพร้อมจะโชว์อำนาจสั่งตายนั้น (ซึ่งก็ใช้ซีจี) น่ากลัวกว่าผีสังเคราะห์ที่มาเดินอืดอาดยืดยาดอยู่ใกล้ๆ

สิ่งหนึ่งที่พิเศษของ สี่แพร่ง ก็คือ การจัดเรียงเรื่องราวที่ไม่ได้น่ากลัวจนลำไส้ปั้นเกลียวเขม็ง แต่สลับกันไปมา โดยให้มีเรื่องผีเบาๆ มาคั่นบ้าง อย่าง แพร่งที่ 3 “คนกลาง” ผลงานกำกับฯของ โต้ง นำแสดงโดย “กันตพัฒน์ เพิ่มพูนพัชรสุข” และ “ณัฏฐพงศ์ ชาติพงศ์” ที่แม้จะน่ากลัวอย่างที่ทุกคนยอมรับโดยดุษฎี แต่ยังเปิดโอกาสให้เสียงหัวเราะได้ออกมาปะปนกับเสียงกรี๊ดด้วยความกลัวได้เป็นระยะ และควบรวมกันอย่างกลมกล่อมซะด้วยสิ

แพร่งสุดท้ายที่ล้อลำดับเรื่องด้วยการตั้งชื่อว่า “Last Flight” หรือ “เที่ยวบิน224” ของ โอ๋ นำแสดงโดย “พลอย เฌอมาลย์ บุณยศักดิ์” ที่รับหน้าที่เดียวกับเอ๋ คือ หลังจากปูพื้นเรื่องแล้ว พลอยต้องอุ้มหนังที่อยู่บนที่แคบๆ บนเครื่องบินคนเดียวทั้งเรื่อง และด้วยเรื่องที่เข้มข้น บทที่แข็งแรงมันทำให้พลอยได้โชว์ฝีมืออย่างเต็มที่ และการเลือกหนังที่รวบรวมความสยดสยองที่สุดไว้ในเรื่องเดียวกันมาปิดท้าย ก็เป็นการตัดสินใจที่ถูกที่สุด

แม้ว่าจะเป็นภาพยนตร์ขนาดสั้นๆ ถึง 4 เรื่องมาอยู่ด้วยกัน และตอบไม่ได้ว่ามันเชื่อมโยงกันตรงไหนในแต่ละตอนอย่างแน่ชัด หนังที่เล่นกับความกลัวของคนดูในรูปแบบต่างๆ กันไปนี้ ก็ไม่เคยทิ้งขว้างคนดู กลับตรึงเราไว้ตั้งแต่ต้นจนสุดท้าย

ใครที่เป็นคอหนังแนวนี้ หรือเริ่มสนใจขึ้นมาบ้าง “สี่แพร่ง” ไม่น่าจะทำให้ผิดหวัง

ที่มาจากหนังสือพิมพ์