21: บทเรียนของความละโมบ

Home / วิจารณ์หนัง / 21: บทเรียนของความละโมบ

21

เควิน สเปซีย์ สนใจและได้ซื้อบทความเรื่อง Bringing Down The House ของ เบน เมซรีช ซึ่งต่อมากลายเป็นหนังสือขายดีที่ถูกแปลไปกว่า 12 ภาษาและมียอดขายแล้วร่วม 2 ล้านเล่ม เพื่อนำมาสร้างภาพยนตร์เรื่อง 21 ว่าด้วยเรื่องของอัจฉริยะวัยไม่ถึง 20 มาใช้ชีวิตที่กาสิโนในลาสเวกัส เพื่อใช้กลยุทธ์นับไพ่แบล็คแจ๊คที่ฝึกปรือมา หารายได้นับแสนเหรียญทุกๆ สุดสัปดาห์ ขณะที่วันปกติพวกเขาก็คือ นักศึกษาผู้คร่ำเคร่งกับตำราและกิจกรรมทางด้านการศึกษาเท่านั้น

เบน แคมเบลล์ (จิม สเตอร์เกส) เล่าเรื่องในระหว่างที่เขาสัมภาษณ์เพื่อขอทุนการศึกษาว่า เขาเป็นคนล่าสุดที่ถูกชักชวนเข้าไปร่วมทีม เขาต้องการหาเงิน 3 แสนเหรียญ เพื่อเป็นค่าเทอมเรียนแพทย์ในมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด แต่เงินมากมายในมือและที่คาดว่าจะได้อีกตรงหน้า มันทำให้เขาไม่สามารถถอนตัวได้ คู่ต่อสู้ของเขาจึงไม่ใช่บ่อน หรือคนแจกไพ่อีกต่อไป แต่เป็นความโลภของตัวเองกับ โคล วิลเลียม (ลอร์เรนซ์ ฟิชเบิร์น) ผู้ดูแลกาสิโน และ ศาตราจารย์มิกกี้ โรซ่า (เควิน สเปซีย์) ผู้มีอดีตอันน่าสงสัย, หัวหน้าทีมของเขาเอง

ถ้าจะบอกว่าหนังเรื่องนี้กลมกล่อมก็ต้องบอกว่าออกจะกลมกล่อมในแบบจืดชืดไปสักนิด หนังมีองค์ประกอบหลายอย่างจนเรียกว่าเยอะเกินไป จึงไม่สามารถเน้นตรงไหนให้ชัดได้สักที่ แม้จะขมวดปมให้ตื่นเต้นในตอนจบ แต่ความเรื่อยเฉื่อยของหนัง ที่เสียเวลาปูพื้นเรื่องไปกว่าครึ่งก็ทำให้เราเสียเวลาหาวไปบ่อยครั้งทีเดียว

หากชอบฝีมือของสเปซีย์ เรื่องนี้คุณจะยังคงได้เห็น เพียงแต่เขาทำรับหน้าที่โรซ่าได้ดี ไม่ใช่รับหน้าที่ฐานะผู้อำนวยการสร้างได้ดี การที่เขามารับหน้าที่หลายอย่างในหนังที่มีบทเป็นเส้นตรงในแนวราบจึงดูจะละโมบเกินไปสำหรับเขา

ที่มาจากหนังสือพิมพ์