ความสุขของกะทิ

Home / วิจารณ์หนัง / ความสุขของกะทิ

คงไม่ต้องพูดถึงคุณภาพของหนังสือเล่มนี้ ด้วยความงดงามของภาษา การบรรยายที่ทำให้นึกถึงเวลาช่วงวัยเด็ก ใช้ชีวิตอยู่กับความเป็นไทยผสมความเรียบง่าย ภาษาธรรมดาๆ แต่สละสลวย ทำให้ผู้อ่านเข้าถึงจิตใจของกะทิ และหลงรักเด็กน้อยคนนี้เข้าอย่างจัง

เมื่อกะทิมีตัวตนจริง เด็กน้อยหน้าใสผมม้า ก็มีชีวิตชีวาจากตัวหนังสือสู่เด็กผู้หญิงแสนน่ารัก

แต่หนังกลับพลาดท่าในหลายๆ จุด อย่างไม่น่าให้อภัย จากหนังเด็ก กลายเป็นหนังดราม่าสุดฤทธิ์ ชนิดที่ว่าหากพาเด็กๆ ไปดูหนีไม่พ้นวิ่งเล่นไล่จับกันในโรงหนัง

หรือไม่ก็ขอพ่อแม่ไปดูผองสัตว์หรรษาในมาดากัสก้าร์ 2 แทน

อารมณ์ภาพทำได้อย่างดีเยี่ยมจนน่ายกย่อง หากแต่การแช่ภาพนิ่งๆ นานๆ แล้วค่อยๆ แพน ที่กว่าจะมาถึงตัวละคร ทำเอาคนดูขยับไป ขยับมา หลายที

ตอนแรกนึกว่าจะใช้แค่ต้นๆ เรื่อง เพื่อบรรยายความสุขกายสบายใจกับธรรมชาติ ที่ไหนได้ เล่นเอาซะจนจบเรื่อง ซึ่งขณะนั้น ความเบื่อหน่ายได้เข้าครอบงำเรียบร้อยแล้ว

ที่สำคัญ มองเผินๆ เหมือนมุมกล้องจะสวยไปทุกช๊อต แต่หากมองดีๆ สิ่งที่ตั้งใจให้ดีนั้น กลับกลายเป็นดาบ 2 คม

ภาพที่ออกมานั้นแข็งกระด้าง ขาดอารมณ์ ไร้ความนุ่มนวล ถึงขึ้นบางซีน ยอมหลอกคนดู ปรับเปลี่ยนมุมกล้อง เพื่อให้ได้ภาพสวยๆ

ส่งผลให้ซีนนั้น สร้างความขัดแย้งในใจทั้งๆ ที่ควรจะปล่อยอารมณ์ไปตามหนังมากกว่า ไม่ว่าจะเป็นฉาก กะทิวิ่งร้องไห้, ฉากกะทิเปิดประตูรถไปหาแม่, ฉากคุณตาโทรศัพท์ในขณะที่ฝนตก (ฝนตกแรง ยังเอาโทรศัพท์ไว้นอกบ้าน แถมทานข้าวกันนอกบ้านด้วย…เฮ้อ)

จากหนังที่ทำท่าว่าจะดี เลยถูกกลบไปด้วยความตั้งใจที่มาก   มากเกินไป…

ฉากไคลแมกซ์สุดท้าย เรื่องการส่งจดหมาย  หนังยังไม่สามารถสร้างอารมณ์ตื่นเต้น หักมุมได้ ในขณะที่ในหนังสือนี่คือจุดหักเหที่แสดงพลังของกะทิอย่างแท้จริง ในเมื่ออารมณ์ถูกบิ้วได้ไม่สุด ส่งผลให้ฉากนั้นกลายเป็นฉากธรรมดาๆ ไปอย่างไม่น่าอภัย

นักแสดงโดยเฉพาะเด็กที่แสดงเป็นกะทิ สวมบทบาทได้อย่างน่าชม แต่ด้วยบทพูดที่ถูกถอดจากหนังสือมาอย่างตรงๆ ห้วนๆ เลยยังขาดความเป็นธรรมชาติไปบ้าง ที่น่ายกย่องอยู่ที่คุณตาและคุณยาย ที่ท่านทั้ง 2 แสดงได้อย่างถึงใจ ดีเด่นน่าได้โล่เป็นอันมาก และอีกคนที่ไม่พูดถึงไม่ได้คือพี่น้อย ซึ่งเขาควรมีบทพูดในเรื่องเลยจะดีกว่า เพราะแต่ละคำ ฟังไม่รู้เรื่องทั้งนั้น

รวมแล้ว กะทิ ยังคงเป็นหนังที่น่าดู เพราะมีอะไรๆ ให้คิดเยอะ ชมภาพผืนทรายและทะเลสวยๆ  แล้วปล่อยอารมณ์ไปกับวิถีชีวิตชนบท แต่ ไม่เหมาะกับคนที่สมาธิสั้นอย่างแรง!

ที่มา มูฟวี่แม๊กซ์เวิลด์
http://www.moviemaxworld.com/