รักกัน..เพราะความบังเอิญ หรือพรหมลิขิตให้มารักกัน

Home / วิจารณ์หนัง / รักกัน..เพราะความบังเอิญ หรือพรหมลิขิตให้มารักกัน

เมื่อพูดถึงเรื่องราวของความรัก น่าจะพูดได้ว่ามีหลากหลายรูปแบบ ขึ้นอยู่กับว่าใครพบเจอแบบไหน ไม่ว่าจะเป็น รักในวัยเด็ก รักในวัยเรียน รักแรกพบ หรือ รักต้องห้าม ฯลฯ แต่ไม่ว่าจะเป็นรักในรูปแบบไหน หลายคนก็ไม่ได้พบกับรักที่แฮปปี้เอนดิ้งเสมอไป เพราะอาจมีบ้างที่ต้องพบกับความผิดหวัง บ้างพบกับความเจ็บช้ำ และบางคนพบกับความรักที่กลายเป็นตัวสำรอง หรือมือที่สาม
(บทความต่อไปนี้อาจเผยเนื้อหาของภาพยนตร์ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

แต่ที่เรากำลังจะพูดถึงเป็นความรักอีกรูปแบบหนึ่งที่เหมือนโชคชะตาผูกให้คน 2 คนได้พบกันโดยบังเอิญ ในหนังเรื่อง บังเอิญ…รักไม่สิ้นสุด ซึ่งหนังเรื่องนี้เค้าลงทุนไปถ่ายทำกันไกลถึงเมืองนอก พร้อมเก็บภาพบรรยากาศมาให้คนดูรู้สึกอิจฉากันเล่นๆ ในเรื่องนี้ พระเอก นำแสดงโดย นาวิน ต้าร์ (นาวิน เยาวพลกุล) ในเรื่องรับบทเป็น “ขจร” ทำงานเป็นไกด์ท่องเที่ยว และได้พบกับนางเอก “ปิ๊ก”? (จ๋า ณัฐฐาวีรนุช ทองมี) แบบบังเอิญจริงๆ ทั้งสองคนไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าจะมีส่วนเข้าไปเกี่ยวข้องกับเสี้ยวชีวิตของอีกฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นรูปถ่ายที่บังเอิญ ต่างฝ่ายต่างกดติดกันและกันโดยไม่ตั้งใจ หรือแม้แต่การเดินผ่านกันไปผ่านกันมา ถ้าจะพูดไปในส่วนเนื้อหาตรงนี้น่าจะมีความใกล้เคียงกับหนังจีนเรื่อง ผู้หญิงเลี้ยวซ้าย ผู้ชายเลี้ยวขวา ที่นำเสนอเรื่องราวความรักของคน 2 คนแบบคู่ขนาน ไม่มีวันมาพบเจอกัน ทั้งๆ ที่อยู่ใกล้กันแค่เอื้อม จนกระทั่งเกิดเรื่องราวรุนแรงขึ้น ทำให้ทั้งสองคนได้มาพบกันในที่สุด ซึ่งเรื่องบังเอิญฯ ในส่วนนี้ก็ใกล้เคียงกัน เพียงแต่ว่าหนังที่นำเสนอในส่วนนี้เป็นเพียงแค่จุดเชื่อมเล็กๆ น้อยๆ ที่นำพาให้ตัวหนังเดินเรื่องไปยังจุดหลักของหนังนั่นคือ การพบกัน รู้จักกัน และรักกัน น่าจะเรียกได้ว่าแบบสายฟ้าแล่บ เป็นแบบรักแรกพบ ที่ทั้งฝ่ายชายและฝ่ายหญิงต่างก็อมพะนำ ทั้งๆที่ต่างฝ่ายต่างถูกตาต้องใจกัน กระทั่งมีเหตุจำเป็นที่จะต้องแยกจาก ความจริงในใจของคนทั้งคู่จึงค่อยๆ ล้นทะลักอยู่ในใจ จากนั้นน่าจะเรียกได้ว่าเป็นความฉลาดของผู้กำกับที่พยายามนำเสนอเรื่องราวความบังเอิญต่างๆ แบบค่อยๆ เผยออกมาสู่สายตาผู้ชมได้อย่างไม่ตะขิดตะขวงใจ พร้อมยังเป็นส่วนเสริมให้คนดูอยากเอาใจช่วยให้ทั้งคู่ได้มาพบกันไวไว

น่าจะพูดได้ว่าเป็นความฉลาดของคนทำหนังเรื่องนี้ที่พยายามทำความเข้าใจธรรมชาติของคนดูหนัง ในการเดินเรื่องได้แบบไม่เยิ่นเย้อ กระชับฉับไว ในส่วนของการส่งอารมณ์ ไม่ว่าจะเป็นสนุก หรือเศร้า เป็นอีกส่วนที่ต้องยกความดีให้กับนักแสดงนำของเรื่องนั่นคือ วีเจจ๋า ที่แสดงได้แบบ “แอ๊คสั่งได้” เธอมาในแบบสาวแบ๊ว หน้าตาน่าหยิกซะจริงเชียว แต่ก็น่ารักแบบเป็นธรรมชาติ ไม่แปลกใจเลยที่ไม่ว่าใครต่างก็ต้องตกหลุมรักเธอ ส่วนการแสดงของนาวิน ต้าร์ ต้องถือว่าเป็นการแสดงแบบเสริมส่งการแสดงของจ๋าได้ในระดับหนึ่ง แต่ถ้าพูดถึงการแสดงล้วนๆ ของเขา คงต้องบอกว่ายังไม่โดดเด่นเท่าที่ควร? ส่วนนักแสดงคนอื่นๆ น่าจะพูดได้ว่าทำหน้าที่ของตัวเองได้ดี

โดยรวมแล้ว หนังเรื่อง บังเอิญ…รักไม่สิ้นสุด นำเสนอให้เรารู้ถึงมุมมองอีกมุมมองหนึ่งของการมีรัก ว่าความรักของคน 2 คน ไม่ใช่จะเกิดได้เพียงเพราะความบังเอิญเท่านั้น แต่ยังต้องอาศัยความจริงใจ และคำมั่นสัญญาที่มีต่อกันอีกด้วย ถ้ามัวแต่รอพรหมลิขิตบันดาล คงไม่ทันซะแล้ว เพราะสมัยนี้ความรักมันบินมาเร็ว บินไปเร็ว ยิ่งกว่าอินเตอร์เน็ตไฮสปีด 10 เม็กซะอีก

ส่วนที่ด้อยของตัวหนังคงจะเป็นเรื่องการลำดับภาพ ที่คิดจะเปลี่ยนฉากก็เปลี่ยนในทันที ทำให้อารมณ์ในการดูติดขัดบ้าง แต่ก็ไม่ถึงกับทำให้อารมณ์ของหนังเสียสูญไปซะทีเดียว ด้วยเพราะนักแสดงนำอย่างวีเจจ๋า บทของหนัง ที่ช่วยกันกลบลบความกระด้างของภาพลงไปได้เป็นอย่างดี คงต้องบอกว่าเป็นหนังรักโรแมนติกที่ดูสนุกอีกเรื่องที่แนะนำให้ไปดูกัน.

บทวิจารณ์โดย ซายากะ โฮมส์-ดอยล์