Norwegian Wood บทเพลงแห่งความเศร้า

Home / วิจารณ์หนัง / Norwegian Wood บทเพลงแห่งความเศร้า

นับเป็นหนังเรื่องหนึ่งที่ผมรอคอยที่สุดในปีนี้ ก็จะมีสักกี่ครั้งกันละที่หนังสือเล่มโปรด ของนักเขียนในดวงใจ จะถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ แม้ว่าที่ผ่านมา การแปลงตัวอักษรออกมาเป็นภาพเคลื่อนไหวในหลายครา ดูจะไม่ประสบความสำเร็จเท่าใดนัก แต่ผมก็อดคาดหวังกับหนังสือที่ฝากความพลุ่งพล่านไว้ในหัวมาหลายปีไม่ได้

Norwegian Wood ดัดแปลงมาจากหนังสือขายดีชื่อเดียวกันของ ฮารุกิ มูราคามิ นักเขียนชื่อดังของญี่ปุ่น ชื่อ Norwegian Wood นำมาจากชื่อบทเพลงของคณะ The Beatles ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1987 ชื่อภาษาไทยคือ ด้วยรัก ความตาย และหัวใจสลาย นิยายโรแมนติกแสนเศร้า ว่าด้วยเรื่องราวของความรักที่ไม่ใช่ความรักทั่วไป เป็นเรื่องราวของชายหนุ่มที่เรียนรู้และเติบโต เรื่องราวของหญิงสาวผู้สับสน เรื่องราวของชีวิตและความตาย

หนังสือเล่มนี้จะว่าเป็นผลงานมาสเตอร์พีซ ของ มูราคามิ ก็ได้ เพราะนอกจากจะมียอดขายในประเทศญี่ปุ่นอย่างถล่มทลายกว่า 3 ล้านเล่มแล้ว ยังถูกแปลไปกว่า 40 ภาษาทั่วโลก ว่ากันว่า สาเหตุที่ผลงานหนังสือเล่มนี้ได้รับความนิยมแพร่หลาย มาจากเรื่องราวความรักกัดกินหัวใจในช่วงก้าวผ่านจากวัยรุ่นตอนปลายสู่การเป็นผู้ใหญ่? แทบทุกคนคงมีประสบการณ์ร่วมที่เหมือนกับตัวละครในเรื่องคือ ใจสลาย

ทว่า มูราคามิ กลับไม่ยอมให้หนังสือเล่มนี้ถูกสร้างเป็นหนัง โดยกล่าวว่า เนื้อหาของมันคือเรื่องราวของความเหงาที่จับหัวใจ และยังเต็มไปด้วยบทอัศจรรย์ เพื่อถ่ายทอดถึงความสับสนในใจวัยรุ่นญี่ปุ่นในยุคนั้น ซึ่งก่อนหน้านั้นเขาเคยผิดหวังกับผู้กำกับหลายคนที่นำหนังสือเล่มอื่นของเขาไปยำเสียเละเทะ

กระนั้น ตรัน อานห์ ฮุง ผู้กำกับชาวเวียดนามเคยถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์จาก The Scent of Green Papaya ก็อดทนตามตื๊อ มูราคามิ อยู่ 4 ปี เพื่อขอสิทธิ์หนังเรื่องนี้มาสร้างเป็นหนัง ด้วยการลงทุนไปถ่ายฉากบางฉากมาให้ดูจริง ๆ ความตั้งใจของเขาทำให้ มูราคามิ ใจอ่อนยอมให้เขาสร้างหนังเรื่องนี้ โดยมีเงื่อนไขว่า ต้องฉายหนังในระบบฟิล์มสโคปเท่านั้น? ส่วนนักแสดงนำได้ เคนอิจิ มัตสึยามะ ผู้รับบท แอล จาก Death Noteและ ริงโกะ คิคุจิ จาก Babel แสดงนำ

ตัวหนัง Norwegian Wood ว่าด้วยเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงกรุงโตเกียวยุค 60 โทรุ วาตานาเบะ (เคนอิจิ ) หนุ่มน้อยที่ตกอยู่ในความว้าวุ่นทั้งเรื่องส่วนตัวและความรัก เมื่อเขาทุ่มเทหัวใจให้กับ นาโอโกะ (ริงโกะ ) รักแรก สาวที่เคยเป็นคนรักของเพื่อนสนิทผู้ฆ่าตัวตายจากไป เขาได้พบกับเธออีกครั้งและตกหลุมรักอย่างถอนตัวไม่ขึ้น แต่หลังจากความสัมพันธ์ทางกายกับเธอในวันเกิดและฝังรากลึกจนถอนตัวไม่ขึ้นใน ความสเน่ห์หา

ช่วงเวลาใกล้เคียงกัน เขากลับได้รู้จัก มิโดริ (คิโกะ มิสุฮาระ) สาวสวยเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัย ผู้มีบุคลิกมาดมั่น แต่มีปมบางอย่างในใจเช่นเดียวกับเขา รักสามเศร้ากำลังก่อตัวขึ้นในช่วงวัยแห่งการค้นหาความหมายของการมีชีวิตอยู่ คราวใดที่เขาได้ยินเพลง Norwegian Wood ซึ่งเป็นบทเพลงโปรดของนาโอโกะ เขาก็มักจะหวนนึกถึงเธอผู้เป็นรักแรกอยู่เสมอ

การเดินเรื่องเป็นไป อย่างเนิบช้า ใครไม่ชอบหนังแนวนี้อาจพูดได้เต็มปากว่าน่าเบื่อ เช่นเดียวกับงานเขียนของ มูราคามิ ที่มีทั้งคนที่ชอบและไม่ชอบ ส่วนสิ่งที่มีอยู่เสมอในหนังสือของ มูราคามิ ก็ถูกนำลงมาใส่ในภาพยนตร์อย่างครบครัน ทั้งตัวละครนิสัยแปลกแยก ภาษาโบราณ บทเพลงยุคเก่า และฉากเซ็กส์ปลดเปลื้อง

เคนอิจิ ทำได้ดีในบทหนุ่มเงียบขรึม ไม่ช่างพูด ที่ผ่านมาตัวละครที่เขารับบทก็มีบุคลิกแนวนี้จนแทบจะกลายเป็นลายเซ็นต์ของเขาไปแล้ว ขณะที่ ริงโกะ โดดเด่นมากในบท? นาโอโกะ เธอเหมือนถอดแบบออกมาจากหนังสือยังไงยังงั้น ตรัน อานห์ ฮุง แสดงฝีมือเต็มที่กับการกำกับภาพ ที่ออกมางดงามโดดเด่น บางฉากสวยราวกลับกำลังอยู่ในห้วงแห่งความฝัน เสื้อผ้าตัวละครสุดเก๋ไก๋ บทสนทนาไพเราะคล้ายกับบทกวี แต่ตรงกันข้าม ฉากเซ็กส์ ในเรื่องกลับดูไม่ค่อยลื่นไหล จนถึงน่าอึดอัด

อนึ่ง การนำหนังสือมาทำเป็นภาพยนตร์ ปัญหาที่ผู้กำกับทุกคนประสบก็คือความละเอียดในการดำเนินเรื่องในเวลาที่จำกัด การจะทำให้หนังสือนิยายความยาว 367 หน้า ให้เหลือ 133 นาที จึงต้องยอมตัดฉาก และลดบทบาทตัวละครหลายตัวลงไป ทำให้ความเข้มข้นของเนื้อหาบั่นทอนลง เนื่องจากไม่มีการปูพื้นตัวละครมาก่อน หลายคนที่ไม่เคยอ่านฉบับหนังสือจึงน่าจะตามเนื้อเรื่องไม่ทัน

หลังจากดูจบ เพลง Norwegian Wood ก็ดังขึ้นพร้อมกับเครดิตบนหน้าจอในโรงบรรยากาศยังคงเงียบสงบ ความรู้สึกของผมเหมือนกับได้ย้อนเวลาไปในวันที่อ่านหนังสือเล่มนี้มาจนถึง หน้าสุดท้าย ความเหงาซึมลึกกำลังค่อยเกาะกุมหัวใจผมอีกครั้ง มนต์ของ มูราคามิ มิเคยเสื่อมคลายจริงๆ

“ได้โปรดจดจำฉันไว้ชั่วกาลนาน จงจำว่าฉันดำรงอยู่เป็นนิรันดร์ และจะเคียงข้างคุณตลอดไป”

โดย : นกไซเบอร์