รักมันใหญ่มาก เมื่อครั้งหนึ่งเราเคยคิดเช่นนั้น

Home / วิจารณ์หนัง / รักมันใหญ่มาก เมื่อครั้งหนึ่งเราเคยคิดเช่นนั้น

รักมันใหญ่มาก

รักมันใหญ่มาก หนังเรื่องถัดมาของ M๓๙ (ของแท้ต้องเลขไทย) หลังจากความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของ สุดเขตสเลดเป็ด ก็หวังว่าเรื่องนี้จะโดนใจวัยรุ่นค่อนไปทางเด็กไ่ม่แพ้กัน

รอบที่ได้ไปดูคือ รอบปฐมทัศน์ของหนัง ที่รัชโยธิน ก็ได้เห็นทีมนักแสดงนำมาร่วมงานกันครบ (ตอนเก้าขึ้นเวที เสียงกรี๊ดดังมาก ของคนอื่นๆก็ไม่แพ้กัน) หน้าตาน้องๆบางคน ก็ดูผิดไปจากที่เราเห็นครั้งแรกในหนังตัวอย่าง หรือโปสเตอร์ น้อง โม-มนชนก ดูโตกว่าที่คิดแฮะ ส่วนน้องนาว คนนี้ผมมองมาตั้งแต่แรก แหะแหะ น่ารัก, น้องไอด้า เห็นจากแมกกาซีนบ่อยมากก ดูมีอะไร บางมุมเวลายิ้ม นึกถึงพลอย ตอนสาวๆ, สายป่าน จริงๆสายป่านก็ไม่ได้โตมากนัก แต่กลับดูเป็นพี่ของกลุ่มไปเสียแล้ว, น้องเก้า เอ็มดี เมาส์? อเล็กซ์ เสียงกรี๊ดดังไปโม้ด

เอ่อ กลับมาที่เรื่องหนังกันดีกว่า ไปไกลแล้ว หนังฉายแบบ 16:9 ไม่ต้องหาโรงใหญ่มากนักก็ได้ ไม่มีซับไตเติ้ลภาษาอังกฤษ แต่ในช่วงแรกของหนังที่พูดภาษาไทยสำเนียงภาคเหนือกัน ขึ้นซับไทยให้อ่านกันเข้าใจได้ รอบนี้มีไฟดับไปหนึ่งรอบ หลังจากหนังฉายไปได้สัก 10-15 นาที ไม่เจอบ่อยนะ ไฟดับทั้งโรงหนัง ไฟฉุกเฉินสว่าง เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปเก็บไว้ โดนเก็บกล้องหน้าโรง อิอิ

หน้าหนังก่อนเข้าโรง เราเข้าใจว่า เป็นเรื่องราวความรักของคนสี่คู่ โดยถูกโยงเข้าไปเกี่ยวกับเพลงของพาราด็อกซ์ และ คอนเสิร์ตบิ๊กเมาเท่นมันใหญ่มาก ซึ่งพอเข้าไป ก็ตามนั้นแหละ เรื่องรักของสี่คู่ ที่ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกัน เนื้อเรื่องเล่าทีละคู่ จบทีละคู่ไป

ลำปางหนาวมาก

เรื่องแรก ลำปางหนาวมาก พี่ฝนและน้องโบ้ท (สายป่านและน้องเอ็มดี) เรื่องของนักเรียนชายวัยมัธยม ที่กะปีนเกลียวจีบรุ่นพี่ แล้วก็ดูท่าทางรุ่นพี่จะมีใจด้วย แค่โทรไปทักทายครั้งแรก และก็ขอขับรถไปส่งทางไกลได้เลย ไวจังแฮะ แล้วก็ผสมไปด้วยความเฟิลร์ทขอพี่ฝน ความหื่นของน้องโบ้ท ออกแนวส่อทางเพศเล็กน้อย ก็ดูมีขำคิกคักกันบ้าง แต่ก็คลี่คลายไปด้วยดี มีเหตุผลว่า ทำไมพี่ฝนต้องเฟิลร์ทซะขนาดนั้น จบแล้วจบเลย ส่วนประโยค ความรักไม่ใช่มวย ต่อยข้ามรุ่นกันได้ ไม่เห็นมีเลย

เรื่องสอง รอ เรื่องของสาวปลา (ไอด้าหน้าแปลก) นักเรียนมัธยม ที่ถูกหนุ่มไบร้ท์ (เมาส์ วง บี-โอ-วาย) ตามจีบ ตามเทกแคร์จนเอาชนะใจได้ แต่พอปลาตกหลุมรักแล้ว หนุ่มไบร้ท์ก็ดันไปเรียนเมืองนอก โดยฝากสัญญาไว้ว่า เราจะรอกลับมาพบกัน (เหอเหอ มุขนี้ดูมาเป็นร้อยรอบ ไปเรียนเมืองนอก โอกาสเลิกกันมีสู้งสูง) แรกๆก็เหมือนจะดี ติดต่อกัน แต่พอหลังๆก็ห่างๆไปบ้าง ยิ้งไปเจอะว่า ฝ่ายชายหนุ่ม แว้บกลับมาไทยโดยไม่บอกกัน ไปหนุงหนิงกับสาวอื่นซะงั้น แล้วยังมาตีหน้าซื่อไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยังจะรออยู่ไหม รอรักหรือรอเลิกดี เรื่องนี้ก็ตรงกันชีวิตของใครหลายๆคนเหมือนกัน แต่หนังถูกเล่าในมุมของผู้หญิง ผมเลยสงสัยว่า น้องปลา แกอารมณ์ผู้หญิงไปเองรึเปล่า ไม่มีเหตุผลในฝั่งของฝ่ายชายเลย ว่าตกลงว่าไง

นาว ทิสานาฏ ศรศึก

เรื่องสาม รักไม่ใช่เรื่องล้อเล่น น้องนาว (นาว ทิสานาฏ ศรศึก) เป็นแฟนกับโย (อเล็กซ์ เรนเดลล์) เด็กนาฏศิลป์ทั้งคู่ เรียนโขน นาวก็ผู้หญิงหน่ะเนอะ เห็นโยใกล้ชิดกับสาวอื่น ก็หึงหวง เลยพยายามหาหนทางทำให้โยกลับมาสนใจตนเอง ทำเป็นไปเดินควงกับผู้ชายอื่น คุยโทรศัพท์หวานๆเสียงดังเรียกร้องความสนใจ จนรู้สึกตัวว่า เยอะเกินหญิงไปแล้ว จนโยงอน ก็เลยพยายามไปง้อ ขอบอกว่า ชอบบรรยากาศและการแสดงในตอนนี้ที่สุด น้องนาว เล่นออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติ อารมณ์ของ “เด็ก” ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ง้องแง้งพอเหมาะ ไม่ถึงกับน่ารำคาญ? ฮ่าฮ่า ดูไปยิ้มไปเลย ตอนนี้ ชอบหนังตอนนี้มากที่สุด ถ้าจะดูซ้ำ ก็คงเพราะหนังตอนนี้

เรื่องสี่ เพื่อนรัก แล้วตอนที่เด็กสาวๆรอคอยก็มาถึง ตอนที่น้องเก้าเล่นนั่นแหละ คู่กับน้องโม-มนชนก แสงฉายเพียงเพ็ญ รับบทเป็น หยกและเอื้อ สองคนนี้ก็เป็นเพื่อนกัน วัยมัธยมเช่นกัน สนิทๆ เล่นหัวกันได้ ไปไหนไปกัน จนวันหนึ่ง เอื้อรู้สึกอะไรสักอย่าง จึงเอ่ยปากบอกหยกไปว่า ไม่ได้คิดแค่เพื่อนนะ งานเข้าหยกแล้ว ก็ดีใจ ได้ได้ เป็นเพื่อนก็ดี เป็นแฟนคงยิ่งดีใหญ่ ช่วงโปรโมชั่น หวานชื่น รักชอบพอกันแบบเด็กๆ แต่ไม่นาน อารมณ์ของผู้หญิงก็แปรปรวน เรียล… เรียลมาก เป็นอะไร ไม่เข้าใจ ทำอะไรไปก็ปฏิเสธ นึกจะขึ้นก็ขึ้น นึกจะลงก็ลง ถึงได้บอกว่าเรียลมาก อารมณ์ของผู้หญิง ที่ผู้ชายไม่เข้าใจ ผู้หญิงก็พูดไม่ถูก ซีนที่ชอบคือ ซีนที่ทั้งสองปรับความเข้าใจกันเรื่องความรัก ราวกับเป็นผู้ใหญ่ ตรงกับชื่อเรื่องแล้วนะว่ารักมันใหญ่มาก รักมันทำให้เราโตขึ้น จนเป็นผู้ใหญ่ น้องโม ฉากแสดงอารมณ์เศร้า เผลอน้ำตาซึมไปด้วย สงสาร ส่วนเก้าก็เผยมุมน่ารักๆออกมาเยอะอยู่ ซีนที่เล่นกีต้าร์ ได้ใจไปเลย

บิ๊กเมาท์เท่น

สรุปแล้ว สนุกครึ่งนึง เฉยๆไปอีกครึ่งหนึ่งนึง เรื่องราวความรัก สี่หัวข้อใหญ่ที่วัยรุ่นไทยส่วนใหญ่คงเคยโดนมาสักข้อแหละ (ของผมโดนไปสี่ข้อเลย น้ำเน่าที่สุด) ครั้งหนึ่งตอนเด็กๆ ความรักมันเป็นเรื่องใหญ่จริงๆ จะเป็นจะตายเอาให้ได้ แต่เติบโต จึงได้รู้ความจริง มันก็เป็นเพียงเรื่องหนึ่งของชีวิตที่เราจะได้พบเจอ และผู้ใหญ่บางคน ก็ยังคิดอยู่ว่า รักมันก็ยังใหญ่มาก ความรักผลักดันเรา ให้เราโต

เพลงของพาราด็อกซ์ ลอยมาเบาๆ ไม่ถึงกับตรึงไปกับเนื้อเรื่อง ถ้ามันตรึง นึกภาพออกใช่ไหมครับ พอหนังถึงฉากสำคัญ แล้วเพลงลอยมา โอ้ใช่เลย มาถูกเวลา จังหวะนี้ต้องเพลงนี้ แต่กับเรื่องนี้ ไม่ถึงขนาดนั้น จำได้ฉากเดียว ว่าเพลงฤดูร้อน มาตอนไหน ซึ่งถือว่านำเพลงของพาราด็อกซ์มาใช้ได้ไม่คุ้มเลย ส่วนบรรยากาศของบิ๊กเมาเท่น ที่คอยร้อยทั้งสี่เรื่องราวเข้ากันอย่างหลวมๆ ก็ไม่เคยไปแฮะครับ ไม่ชอบคนเยอะ แต่หนังเรื่องนี้คงทำให้หลายคนอยากไปสักครั้งในชีวิต ไปก่อนจะไม่มีแรงไป ถ้าวัยรุ่นยุคก่อนหน้านิดหน่อยคงเป็นงานแฟต (ประเภทที่ว่า เราเจอกันที่งานแฟต เราเลิกกันที่งานแฟต เรากลับไปพบกันอีกครั้งที่งานแฟต)

ขอให้ 7/10 ครับ ใครที่เอ็นดูน้องเก้าก็ขอเชิญ หรืออยากกลับไปนึกถึงเรื่องราวสมัยวัยรุ่น หรือถ้าคุณเป็นวัยรุ่นอยู่แล้ว พาเพื่อนไปดูด้วยกันเถอะ ตัวละครในหนังก็เป็นเพื่อนคนหนึ่งของคุณด้วย

โดย Tyler Movie.mthai