Tim Burton

มืดหม่นระคนความคูล ทำหนังโกธิคสไตล์ให้เก๋ เท่และน่าจดจำแบบ ทิม เบอร์ตัน

Home / Uncategorized / มืดหม่นระคนความคูล ทำหนังโกธิคสไตล์ให้เก๋ เท่และน่าจดจำแบบ ทิม เบอร์ตัน

ตัวละครแสนจะเท่และสันโดษ ฉากหลังอึมครึมและเน้นเฉดสีโดดเด่น นี่คือองค์ประกอบโดดเด่นของหนังแบบ ทิม เบอร์ตัน เจ้าพ่อหนังโกธิคที่ไม่ว่าจะหนังเด็ก หนังผู้ใหญ่ ว่าด้วยเรื่องความรักหรือการต่อสู้ ก็มักใส่รายละเอียดแบบโกธิคอันหมดหม่น โดดเดี่ยวซึ่งเราเห็นได้จากหนังสร้างชื่อลำดับแรกๆ ของเขา Batman (1989), Edward Scissorhands (1990) ตลอดจน The Nightmare Before Christmas (1993), Corpse Bride (2005) และ Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007)

เบอร์ตันสั่งสมความหลงใหลในสไตล์เหล่านี้มาตั้งแต่ยังเล็กๆ เขาเติบโตขึ้นในเบอร์แบงค์, แคลิฟอร์เนีย ที่ซึ่งเขาบรรยายไว้ว่าบ้านเมืองเต็มไปด้วยบรรยากาศของยุค 50-60 แถมอากาศยังดีตลอดเวลา พร้อมกันนั้น เขาได้หลงใหลภาพยนตร์ที่ว่าด้วยสัตว์ประหลาดและหวาดกลัวมันจับใจเนื่องจาก “มันจะมาทำลายสิ่งแวดล้อมดีๆ แถวบ้านที่ผมโตมาน่ะสิ” เขาเย้าความไม่ประสาของตัวเอง “มีหนังมากมายที่สร้างแรงบันดาลใจให้ผม โดยเฉพาะแอนิเมชั่นแบบสต็อป-โมชั่นสวยๆ ของ เรย์ แฮร์รีเฮาเซ็น (คนทำฝ่ายอาร์ตในหนังสัตว์ประหลาดชื่อดังอย่าง The Golden Voyage of Sinbad, The Valley of Gwangi) ผมกลายเป็นแฟนตัวยงของหนังสัตว์ประหลาดและรู้สึกว่ามันสื่อสารกับผมได้”

หนังของเบอร์ตันจึงมีส่วนผสมของตัวละครที่มีลักษณะบิดเพี้ยนไปจากสามัญ ทั้งผีหนุ่มในคืนฮัลโลวีน, เจ้าสาวผู้เป็นศพ, หนุ่มมือกรรไกร และเปี่ยมไปด้วยสไตล์อันจัดจ้าน หรือแม้กระทั่งหนังเด็กสดใสร่าเริงแบบ Alice in Wonderland (2010), Charlie and the Chocolate Factory (2005) ก็ยังมีกลิ่นอายความเฮี้ยนจางๆ ผ่านงานสร้าง ซึ่งในเวลาต่อมาถูกเรียกว่าเป็นสไตล์แบบ ‘Burtonesque’ นั่นคือหนังของเขาทั้งมืดหม่น, หลอนราวกับตกอยู่ในห้วงฝันร้าย หากแต่ก็ยังมีความเดียงสาและมองโลกในแง่ดีผ่านตัวละครหลักของเรื่อง

เบอร์ตันสร้างบรรยากาศเหล่านี้ผ่านการผสานกันของศิลปะสองขั้วอย่างโกธิค (Gothic art) และไอดีลิคอาร์ต (Idyllic Art) โดยการนำความหม่นดำแบบงานโกธิคผสานรวมกับความสดใสแบบไอดีลิค ตัวเบอร์ตันเองเรียนจบจากสถาบันศิลปะแคลิฟอเนียร์แล้วจึงเข้าทำงานในแผนกแอนิเมชั่นของดิสนีย์ และมันได้กลายมาเป็นแหล่งพลังงานสำคัญของเขาในการออกแบบตัวละครที่หม่นมืดอันเป็นสัญลักษณ์ของเขา กับความสดใสแบบดิสนีย์ เมื่อเขามาทำหนังของตัวเอง เบอร์ตันจึงไม่ลังเลที่จะผสานเอาความเป็นตัวเองเหล่านี้เข้าไปอยู่ในหนังของเขา ผสานรวมกันกับงานวิชวลหม่นมืดที่ช่วยขับเรื่องราว และเมคอัพนักแสดงที่เน้นถึงสีผิวขาวซีด ตัดกันกับพื้นหลังอันจัดจ้าน หรือเสื้อผ้าหน้าผมที่แต่งเต็มทุกเรื่องจนกลายเป็นเอกลักษณ์ ภายใต้ร่างทรงเจ้าประจำอย่าง จอห์นนี เด็ปป์ และ เฮเลนา บอนแฮม คาร์เตอร์ หนังของเบอร์ตันจึงข้ามกระโดดไปมาระหว่างการเป็นหนังสดใส หนังรัก และหนังธริลเลอร์-เฮอร์เรอร์ชวนหลอน

“จำได้ว่าตอนนั้นผมเรียนอยู่ที่สถาบันศิลปะและเป็นนักวาดที่ไม่เก่งเลย ผมวาดอะไรที่มันเสมือนจริงไม่ได้” เบอร์ตันย้อนความ “จนวันหนึ่ง ผมไปนั่งวาดรูปอยู่ตรงหน้าตลาดขายของสด แล้วมันบ้ามาก เปิดประสบการณ์ใหม่ไปเลย ผมตะโกนว่า ‘บ้าเอ๊ย! ถ้าจะวาดไม่ได้ก็ช่างมันเหอะ ก็แค่อยากวาดในสิ่งที่รู้สึกนี่หว่า’ แล้วตอนนั้นแหละที่ผมค้นหาที่ทางของตัวเองเจอ ผมวาดรูปได้ สร้างความพึงพอใจให้ตัวเอง ประสบการณ์แบบนี้มีน้อยมากนะครับ และผมจะไม่ลืมเลย”